ding 4 en 5

Een zondag als vandaag gaf mij de inspiratie om aan de 23 dingen te werken. En dat werd ook wel tijd. Zoals ik mij heb gemanifesteerd: dat doet mijn blognaam geen eer aan.
RSS brengt mij terug naar de tijd dat ik nog in Zijpe werkte. Hoe ik op het fenomeen RSS feeds kwam weet ik niet meer. Wat ik nog wel goed weet was dat ik mij op diverse sites had geabonneerd. En op een bepaald moment overspoelde een lawine aan nieuwe berichten mijn mailbox. Je zult begrijpen dat ik daar niet vrolijk van werd. Hoe om te gaan met deze vloedgolf is mij toen niet duidelijk geworden. En om een lang verhaal kort te maken: alle abonnementen weer afgezegd en terug naar de (oude) orde van de dag.

Terug naar vandaag: ben al enige tijd bezig met RSS, lezen van achtergrondinfo, beheren van de feeds, mijn collega's die ik volg sorteren, interessante en leuke sites toevoegen. Kortom: het bijhouden van nieuws is opeens een stuk leuker geworden.
Mijn lijst met sites (KopGroep is al toegevoegd!) zal ik gaandeweg dit traject nog wel uitbreiden/aanpassen. Het begin is in elk geval goed en dat geeft mij weer hoop voor mijn vervolgtraject in de webwereld 2.0.

Ik heb al gelezen over een verslaving. Moet ik mij dan onderstaande voorstellen?

spacecake

Een onschuldige geste: op een ochtend neem je een cake mee om je hardbloggende collega's te verblijden bij het kopje thee of koffie tijdens de ochtendpauze. En uiteraard gaat het gesprek over 23 dingen. Echter, de achterdocht die op tafel kwam na mijn onschuldige handeling, heeft mij aan het denken gezet.
Ben ik al zodanig besmet door het blogvirus dat ik toch onbewust bijbedoelingen had bij het serveren van een plakje cake? Wilde ik nu echt collega's overhalen mij te volgen door zoiets als 'cake bij de koffie'? Of was de voorwaarde tot het nuttigen van een plakje dat je als mijn volgers te boek stond?
Het antwoord moet ik jullie allemaal schuldig blijven. Het 23 dingen-virus is mij naar het hoofd gestegen of zat er gewoon iets in de cake?

De eerste keer

Voor alles is een eerste keer en dus ook voor het schrijven van een blog. Voordat ik één letter op 'papier' kon krijgen had ik al een traject achter de rug.

Te beginnen met de kick off op maandag 20 september in Den Helder. Wat een geweldige opkomst en sfeer! Dat heeft mij aangenaam verrast. Vervolgens de nacht daar op volgend. Als je er om 3.00 uur even uitmoet, kan je je er al op verheugen om er daarna weer lekker in te kruipen, om gewoon verder te slapen. Dat laatste zat er dus niet in. Het enige waar ik over na kon denken was: welke naam geef ik aan mijn weblog???!!! Wat ik ook probeerde; ik kon mijn zinnen niet verzetten. Dan maar naar beneden om op mijn telefoon een spelletje patience te spelen: je moet wat. Na 1,5 uur weer naar boven (ik werd koud), om na nog eens 30 minuten eindelijk in slaap te vallen. Dan is het dus 5.00 uur 's morgens. Om 7.00 uur gaat de wekker en dat is dan erg vroeg.

Woensdagochtend na een overleg in Schagen met Ellen, heb ik mij gevoegd bij haar medewerkers om uitleg te krijgen over hoe je een blog maakt, je aanmeldt, je profiel maakt,  etc. Heel veel nuttige informatie waar ik thuis mee aan de slag ben gegaan. Ik vond dat ik al ver was gekomen. De volgende dag vol goede moed getracht een blog te schrijven. Dat was echter een brug te ver. Door het consequent overslaan van een belangrijke stap kwam ik niet vooruit. Na telefonisch consult met Ak zat ik eindelijk op het goede spoor. En vandaag gaan mijn eerste woorden de buitenwereld in.

En uitleg over de naam van mijn weblog: need I say more?